Post Description
Met dank aan de originele posters indien het niet door mij geript is...
Thanks to the original posters if not ripped by myself...
This is an accurate rip...
01 - Boards Of Canada - Inferno - Introit.flac
02 - Boards Of Canada - Inferno - Prophecy At 1420Mhz.flac
03 - Boards Of Canada - Inferno - Hydrogen Helium Lithium Leviathan.flac
04 - Boards Of Canada - Inferno - Age Of Capricorn.flac
05 - Boards Of Canada - Inferno - Father And Son.flac
06 - Boards Of Canada - Inferno - Somewhere Right Now In The Future.flac
07 - Boards Of Canada - Inferno - Naraka.flac
08 - Boards Of Canada - Inferno - Acts Of Magic.flac
09 - Boards Of Canada - Inferno - Memory Death.flac
10 - Boards Of Canada - Inferno - The Word Becomes Flesh.flac
11 - Boards Of Canada - Inferno - Into The Magic Land.flac
12 - Boards Of Canada - Inferno - Blood In The Labyrinth.flac
13 - Boards Of Canada - Inferno - Deep Time.flac
14 - Boards Of Canada - Inferno - All Reason Departs.flac
15 - Boards Of Canada - Inferno - Arena Americanada.flac
16 - Boards Of Canada - Inferno - The Process.flac
17 - Boards Of Canada - Inferno - You Retreat Intime And Space.flac
18 - Boards Of Canada - Inferno - I Saw Through Platonia.flac
[cuetools log; Date: 15/07/2026 14:33:53; Version: 2.2.6]
[ctdb TOCID: uu4E7h_4sZbOPN5QYMUCkscrH6U-] found.
Track | CTDB Status
1 | (316/316) Accurately ripped
2 | (316/316) Accurately ripped
3 | (316/316) Accurately ripped
4 | (316/316) Accurately ripped
5 | (316/316) Accurately ripped
6 | (316/316) Accurately ripped
7 | (316/316) Accurately ripped
8 | (316/316) Accurately ripped
9 | (316/316) Accurately ripped
10 | (316/316) Accurately ripped
11 | (316/316) Accurately ripped
12 | (316/316) Accurately ripped
13 | (316/316) Accurately ripped
14 | (316/316) Accurately ripped
15 | (316/316) Accurately ripped
16 | (314/316) Accurately ripped
17 | (315/316) Accurately ripped
18 | (312/316) Accurately ripped
Oor Review ---------------------
Koen Poolman 23 mei 2026 album Avant-garde Boards Of Canada Inferno Warp/V2/Bertus
Wat ik denk als ik de nieuwe Boards Of Canada luister.
(Wie? Schots elektronicaduo, synthmagiërs, even duister als betoverend.) Wat een open geluid! Dichter in de buurt van een popplaat zullen ze niet snel komen.
Het zijn bijna liedjes, met al die voice-overs, vocoderlines en ritmisch verknipte stemmetjes, soms bijna tot raps aan elkaar geplakt.
‘Marvellous’ is het nieuwe ‘orange’.
Is dat Doseone in Father And Son? Ik zeg: instant hit! (En het zal wel een ander zijn.)
Doet me denken aan de remixen die ze voor Nevermen en Odd Nosdam maakten de afgelopen tien jaar.
Het zit ’m in de hooks. De beats, die wat steviger doorklinken.
De heldere, breed uitwaaierende, bijna widescreen productie.
Het klinkt allemaal niet meer zo oud en vermoffeld.
Ben ik nou gek of hangt er echt een gothic sluier overheen? Misschien moet ik Disintegration weer eens opzetten? Lullaby – dat tapijt, maar dan machinaal geweven.
Bestaat er zoiets als het geluid van een politieke thriller? De oosterse sferen (hoor ik een ney? een sitar?), de onheilstijding in de synths, het geroezemoes…
Ik sta op een souk en voel me Carrie Mathison. Maar ik zal te veel Homeland hebben gekeken. Geen BoC-plaat zonder paranoia. Je kunt erin verdwalen.
Inferno is, zelfs voor hun begrippen en zeker na een afwezigheid van dertien jaar, een mystiek doolhof.
Wat moet ik nou maken van al die gorgelende duivels en goddelijke intercepties? Al die gebeden en bezweringen? De Hare Krishna-chants?
‘The Truth’ die tot mij spreekt? Als ik zou geloven, klonk elke zondag als Deep Time (aka Tape 05).
Totale extase. Prachtig. Meer verlichting kan muziek niet bieden.
Maar citeren ze daar nou satanist Aleister Crowley in Blood In The Labyrinth? Welke wreedheid wordt er gepleegd in The Process? Wat is ‘the question of reality’?
Analyseer je de boel niet kapot, Koen? Ga nou eens gewoon luisteren, man.
Hoor ze spelen, echt musiceren in Arena Americanada. Het lijkt haast Tortoise wel, toen die elektronisch gingen.
The Word Becomes Flesh funkt als een vroege Factory-plaat. Lekker hoekig, minimal wave-achtig.
All Reason Departs eindigt in eenzelfde onderkoelde groove, beetje dubby zelfs.
Ja, dit is hun ‘popplaat’. Hun meest uitnodigende. Zeker als ze die robotic vocals inzetten.
Maar, sprak de oude fan vertwijfeld, ligt hun kracht niet juist bij de slow burners, de nummers die in eerste instantie niet zo opvallen,
vaak aan het eind van de plaat? Na een paar draaibeurten durf ik er twee te noemen: Into The Magic Land (ook al met zo’n ‘echt’ bandgeluid) en You Retreat In Time And Space.
Het kerkorgel waarmee dat laatste nummer begint, en dan die baslijn. Om de drie, vier tellen een noot. Hemelser wordt het niet. Dat, en nog veel meer, denk ik als ik Inferno voor het eerst luister.
Wat ik ervan maak, moet u me over een jaar nog maar eens vragen.
Comments # 0